ความแตกต่างของ pH ของน้ำยาอาบน้ำและความนำไฟฟ้าที่อุณหภูมิต่างกัน

ความผันแปรของค่า pH และค่าการนำไฟฟ้าของสารละลายในอ่างที่อุณหภูมิต่างๆ

1 บทนำ

ในการเคลือบด้วยไฟฟ้า ค่า pH และค่าการนำไฟฟ้า (K) เป็นตัวบ่งชี้พื้นฐานและสำคัญสำหรับการเคลือบด้วยไฟฟ้า เมื่อเทียบกับตัวบ่งชี้อื่นๆ เช่น ปริมาณเถ้า ปริมาณตัวทำละลาย และค่า MEQ ค่า pH และค่าการนำไฟฟ้าเป็นพารามิเตอร์ที่ตรวจจับได้ง่ายที่สุด ณ จุดปฏิบัติงาน และต้องมีการตรวจสอบทุกวัน

โดยทั่วไป ค่า pH และค่าการนำไฟฟ้าจะวัดที่ 25 °C ในขณะที่อุณหภูมิของอ่างในระหว่างการผลิตมักจะอยู่ที่ประมาณ 30 °C เอกสารนี้จะกล่าวถึงการเปลี่ยนแปลงของค่า pH และค่าการนำไฟฟ้าที่อุณหภูมิต่างๆ

2 ขั้นตอนการทดสอบค่า pH

2.1 เปิดแหล่งจ่ายไฟและอุ่นเครื่องเป็นเวลา 3 นาที

2.2 ล้างอิเล็กโทรดด้วยน้ำบริสุทธิ์และซับให้แห้งอย่างเบามือ ปรับเทียบเครื่องวัดค่า pH โดยใช้สารละลายบัฟเฟอร์มาตรฐานภายในช่วง (25±0.5) °C (ปฏิบัติตามข้อกำหนดการปรับเทียบเฉพาะของเครื่องมือ เครื่องมือต่างชนิดกันต้องการบัฟเฟอร์ปรับเทียบที่แตกต่างกัน) หลังจากการปรับเทียบ ให้ล้างและซับอิเล็กโทรดเพื่อเตรียมพร้อมใช้งาน การปรับเทียบควรทำทุกวัน และต้องทำการปรับเทียบใหม่หากปิดเครื่อง

2.3 ค่าความชันที่อ่านได้ระหว่าง 95% ถึง 105% หลังจากการปรับเทียบ แสดงว่าเครื่องมือพร้อมสำหรับการวัด ต้องทำการปรับเทียบใหม่หากค่าความชันอยู่นอกช่วงนี้

2.4 การเตรียมสารละลายทดสอบระบุไว้ในตารางด้านล่าง:

2.5 เทสารละลายทดสอบ 60-80 มล. ลงในบีกเกอร์ วางไว้ในอ่างน้ำควบคุมอุณหภูมิและรักษาอุณหภูมิไว้ที่ (25±0.5) °C

2.6 จุ่มอิเล็กโทรดลงในสารละลายทดสอบที่ควบคุมอุณหภูมิ บันทึกค่า pH เมื่อค่าที่อ่านได้จากเครื่องคงที่ (ในโหมดอ่านอัตโนมัติ)

2.7 ทำการวัดซ้ำสองครั้ง ความแตกต่างระหว่างการอ่านค่าคู่ขนานสองค่าต้องไม่เกิน 0.1 รายงานค่าเฉลี่ยเป็นค่า pH สุดท้าย ทำการทดสอบซ้ำหากเกินค่าที่ยอมรับได้

3 ผลกระทบของอุณหภูมิต่อค่า pH

3.1 แนวโน้มทั่วไป: ค่า pH ที่วัดได้จะลดลงเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น (ผลทางกายภาพล้วนๆ) โดยทั่วไปค่า pH จะเปลี่ยนแปลงประมาณ 0.02-0.03 ต่อการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ 1 °C

3.2 ผลการทดสอบสำหรับผลิตภัณฑ์สองชนิดแสดงให้เห็นว่าภายในช่วง 20 °C-30 °C อุณหภูมิที่สูงขึ้นจะให้ค่า pH ที่ต่ำลง โดยมีการเปลี่ยนแปลงค่า pH 0.02-0.03 ต่อ °C

4 ขั้นตอนการทดสอบค่าการนำไฟฟ้า

4.1 เปิดแหล่งจ่ายไฟและอุ่นเครื่องเป็นเวลา 3 นาที

4.2 ถอดปลอกป้องกันพลาสติกออกและเช็ดอิเล็กโทรดให้แห้ง ปรับเทียบอิเล็กโทรดในสารละลายปรับเทียบ 1413 μS/cm ที่อุณหภูมิ (25±0.5) °C ค่าที่อ่านได้ระหว่าง 1200-1450 μS/cm แสดงว่าอิเล็กโทรดทำงานได้ดี หากไม่เป็นเช่นนั้น อิเล็กโทรดจะไม่สามารถใช้งานได้

4.3 การเตรียมสารละลายทดสอบแสดงไว้ในตารางด้านล่าง:

4.4 จุ่มอิเล็กโทรดที่ปรับเทียบแล้วลงในตัวอย่างทดสอบที่รักษาอุณหภูมิไว้ที่ (25±0.5) °C บันทึกค่าที่อ่านได้เมื่อค่าคงที่

4.5 ล้างอิเล็กโทรดด้วยน้ำบริสุทธิ์หลังการวัดและใส่ปลอกป้องกันกลับเข้าที่ ปิดเครื่องหากจะปล่อยทิ้งไว้เกิน 0.5 ชั่วโมง

4.6 ทำการวัดซ้ำสองครั้ง ค่าเบี่ยงเบนสัมพัทธ์ระหว่างผลลัพธ์คู่ขนานสองค่าต้องไม่เกิน 3% ทำการวัดซ้ำหากเกินขีดจำกัดนี้ และรายงานค่าเฉลี่ยเป็นค่าการนำไฟฟ้าสุดท้ายของตัวอย่างการเคลือบด้วยไฟฟ้า

5 ผลกระทบของอุณหภูมิต่อค่าการนำไฟฟ้า (K)

5.1 แนวโน้มทั่วไป: ค่าการนำไฟฟ้าจะเพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น ค่าการนำไฟฟ้าจะเพิ่มขึ้นประมาณ 2%-4% สำหรับทุกๆ การเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิ 1 °C

5.2 ที่อุณหภูมิอ่างที่สูงขึ้น ความหนืดของอ่างจะลดลง ความต้านทานการเคลื่อนที่ของไอออนจะลดลง และการเคลื่อนที่ของไอออนจะเพิ่มขึ้น ส่งผลให้ค่าการนำไฟฟ้าสูงขึ้น การเพิ่มขึ้นของค่าการนำไฟฟ้าต่อ 1 °C อยู่ในช่วง 2%-4%

คำอธิบายการแปล

1. ศัพท์เฉพาะทางเทคนิค

• สารละลายในอ่าง:bath solution; การเคลือบด้วยไฟฟ้า:electrophoretic coating

• ค่าการนำไฟฟ้า:conductivity(สัญลักษณ์เดิม K คงไว้); สารละลายขั้ว:pole solution; อัลตราฟิลเตรต:ultrafiltrate

• MEQ: คงสัญลักษณ์ย่อทางอุตสาหกรรมไว้; สีเข้มข้น:color paste; อิมัลชัน:emulsion

• การทำให้สุก:maturation; ค่าเบี่ยงเบนสัมพัทธ์:relative deviation

2. หน่วย:µs/cm มาตรฐานคือ µS/cm; อุณหภูมิ, ความเข้มข้นคงค่าพารามิเตอร์ทางเทคนิคเดิม

3. รูปแบบประโยค: เอกสารทางเทคนิคใช้รูปแบบตัวอักษรมาตรฐานอุตสาหกรรม, ใช้รูปประโยคแบบถูกกระทำ, รูปประโยคที่สอดคล้องกับ SOP มาตรฐาน; หมายเหตุ ส่วนคงไว้ซึ่งความหมายทางเทคนิคเดิม